Sexueel perverse typen, 1936

1936 Sexueel perverse typen

In 1936 worden de sexueele perversiteiten in van der Loeff en Barnhoord onder de Psychopatische afwijkingen geschaard. Na een kort uitleg over wat de psychpathische afwijking precies inhoud op deze plek verder alleen de beschrijving van het sexueel perverse type.

Het woord psychopathie heeft letterlijk de uitgebreide beteekenis van zielsziekte (psyche – ziek: pathos – ziekte) en is op zich zelf dus een weinig karakteristieke naam. In de leer der psychosen echter heeft dit woord een zeer beperkte en zeer bijzondere beteekenis gekregen en wordt uitsluitend gebruikt ter aanduiding van die afwijkingen, welke, wortelende in een abnormalen aanleg, vooral gekenmerkt zijn door afwijkingen in het zinnelijke strevingsleven. Deze afwijkingen, bestaande in een wanverhouding tusschen de gemoedsreacties en de daarvoor aanwezige oorzaken, leiden tot een onevenredige overheersching van het zinnelijk strevingsleven, zoodat zich karaktertypen ontwikkelen die zich voornamelijk onderscheiden door de volgende kenmerken:

–   abnormale prikkelbaarheid van het zinnelijke leven
–   onbeheerstheid van gemoedsaandoeningen
–   neigingen en hartstochten
–   onverschilligheid voor hoogere gevoelens
–   sterk egoïsme
–   algehele verzwakking van den invloed van den verstandelijken wil (wilszwakte)

Het gebied der psychopathieën is slechts vaag begrensd. Het zijn abnormale zielstoestanden, die aan de ene zijde vloeiend overgaan in het normale, aan de andere zijde in uitgesproken zielsziekte. De kennis ervan is nog verre van volledig en vooral over de benamingen van de verschillende ondervormen heerstch nog geen eenstemmigheid. Verwonderlijk is dat niet, want, zooals wij boven zeiden, zijn deze afwijkingen eigenlijk abnormale karaktertypen en evenals wij onder normale karakters reeds zooveel variëteiten vinden, zoo ook vinden wij onder de psychopathische karakters al naar gelang de sterkte der afwijking en in overeenkomst met de onderdeelen van het zinnelijk strevingsleven, waarin de abnormaliteit het meeste uitkomt, een haast oneindige verscheidenheid van psychopathievormen. Deze verscheidenheid wordt nog vergroot door den invloed van de voor ieder mensch zo verschillende levens- en milieuomstandigheden. Toch zijn er een aantal ondervormen, aan aantal typen van psychopathische karakterontaarding, die voldoende scherp omschreven zijn en daar iedere verplegende nu en dan met psychopatische patiënten in aanraking komt, is het gewenst althans de kenmerken van de meest voorkomende psychopatie-typen te bespreken.

Wij beperken ons nu even tot:

De sexueel-perverse typen

Bij de psychopathie-vormen is het meestal naast andere psychopatische afwijkingen, vooral de geslachtsdrift, die van den norm afwijkt, hetzij in tijdstip van optreden, hetzij in sterkte, hetzij in hoedanigheid. Als ondervormen noemen wij:
– De sexueele vroegrijpheid, die tot ware monstruositeiten van kinderlijke onzedigheid kan leiden en deze jeugdige psychophaatjes kan maken tot een enorm zedelijk gevaar voor andere kinderen.
– De sexueele overprikkelbaarheid en onverzadigbaar met zijn bliksemsnel aanzwellen van den geslachtsdrift, waarvoor dan op ongeremde wijze bevrediging gezocht wordt.

Ten slotte de verschillende vormen van sexueele perversiteit, waarbij de geslachtsdrift in hoofdzaak afwijkt in hoedanigheid van optreden en in de soort van het object, dat tot de bevrediging gebruikt word. Hiertoe behoren:

Het exhibitionisme of het bevrediging zoeken door het vertoonen der geslachtsorganen

De homosexualiteit of de erotische neiging tot personen van hetzelfde geslacht bij het ontbreken van die neiging tot personen het andere geslacht.

De peadophilie of het zoeken van geslachtelijke bevrediging bij de kinderen.

De sodomie of het zoeken van geslachtelijke bevrediging met dieren.

Het fetischisme of het zich bevredigen door aan bepaalde voorwerpen (dames-schoenen, haarvlechten e.d.)

Het sadisme of de neiging tot bevrediging zoek door mishandelen van de geliefde

Het masochisme of de neiging tot bevrediging zoeken door zich te laten mishandelen.

Hierbij moet terstond worden opgemerkt dat het bestaan van dergelijke pervers-sexueele neigingen nog niet op zich behoeft te wijzen op psychopathie. Deze afwijkingen kunnen ook bij overigens in geestelijk opzicht volkomen normale personen voorkomen. Slechts het mede aanwezig zijn van andere psychopathische trekken of het dwangmatig overheersende der afwijkende driften wijzen in zulke gevallen op een bestaande psychopathie.

Bron:
Zielszieken, Zenuwzieken en hun verpleging
HJ Schim van der Loeff en JAJ Barnhoorn, 1936
Hoofdstuk VII – §2

You may also like...

Geef een reactie