Sexuele perversiteiten, 1942

Handboek der Psychiatrie
Hoofdstuk XVII, Sexueele perversiteiten

Sexueele perversiteiten zijn afwijkingen van de geslachtsdrift; eenige door overdrijving, de meeste door misvorming van de sexueele neiging, of van de geslachtsdaad zelf. Zij verschijnen in verscheidene vormen; sommige kunnen zich groepeeren bij denzelfden persoon (polyperversen); zij komen voor in beide geslachten.

Satyriasis

Abnormaal sterke geslachtsdrift bij den man, door haar frequentie en hevigheid. Zij verwezenlijkt het type van den onverbeterlijken vrouwenverleider; bij sommigen brengt de geslachtbevrediging een soort van berusting door het verdwijnen van het angstgevoel waarvan ze bezeten zijn; in zulke mate dat de handelswijze als echt impulsief mag aangezien worden, zooals het geval is bij een aantal perversen.

Nymphomanie

Manziekte, ziekelijke verhooging van den geslachtsdrift bij de vrouw (furor uterinus ). Niets kan die vrouwen weerhouden: noch eer, noch raad, noch strenge maatregelen, noch opsluiting; zij leidt tot prostitutie en opbare zedenschennis.

Onanismus

Zelfbevlekking; stijgt tot een ziekelijke drift wanneer het blijft voortduren, of uiterst frequent gebeurt (tot menige keeren per dag); spelen met de hand, wrijven tegen voorwerpen of andere kunstmatige prikkeling van de uitwendige geslachtsdelen. Ergere gevallen zijn onanismus mutualis, of ook in groepen. Lastig om te verbeteren; de impulsiviteit speelt een sterke rol. Sommige onanisten trachten zich te veronstschuldigen door belachelijke voorwendsels; b.v. seminale overbelasting. Velen vervallen in obsessies en beschuldigingswaan (melancholie). Vertoont zich in beide geslachten.

Exhibitionismus

Het in ’t publiek blootleggen der geslachtsdelen, met of zonder masturbatie, erectie of ejaculatie. De abnormale aard is niet te betwijfelen, het geldt hier een echt doelloze daad van impulsieve natuur, onweerstaanbaar, beangstigend, gevolgd van ontspanning.

Het uitstallen gebeurt gewoonlijk in de tegenwoordigheid van vrouwen of meisjes; meest op een geijkte manier, in dezelfde omstandigheden; bij het uitgaan van de schoolkinderen, achter een boom, op een eenzame plaats, op hetzelfde uur, tegenover dezelfde personen, op een bank, in een waterplaats, enz. Sommige exhibitionisten kleeden zich op zulken wijze aan het ontblooten sneller gebeurt.

Bij de vrouw blijkt exhibitionismus niet voor te komen; het plots ontblooten bij de vrouw word gebruikt als een hoog-grove en beschimpende beleediging (in manie, in paranoia)

Sadismus

Sexueele wellust veroorzaakt of begunstigd door pijn te verwekken bij de vrouw; nijpen, bijten, wreede of gewelddadige of moorddadige handeling (Jack the Ripper in London)

Fetichismus

Hier word de wellust tot stand gebracht met het zien of het voelen van voorwerpen die aan de vrouw toebehoord hebben; schoenen, kousen, neusdoeken, ondergoed, haar, kleedingstukken; de fetichisten zoeken dit alles in te zamelen, te stelen,. Eenigen bekleeden zich met vrouwlijk ondergoed.

Fetichisme ziet men ook bij homosexueelen.

Necrophilie

Schenden, ontgraven en sexueele vergrijpen op lijken; ook genoemd Vampirisme (bloedzuigers). Moordenaars bezoedelen soms de vermoorde vrouw; ook wel uit eigen veiligheidsvooroordeel.

Bestialiteit

Het sexueele misbruik van dieren. Coïtus met beesten gebeurt soms in collectiviteiten.

De homosexualiteit of geslachtelijke omkeering

Zij bestaat in sexueel verkeer, met of zonder paring, met een partner van hetzelfde geslacht.

Bij den man; inversie, inverteerte; saturisme (de planeet); uranisme (urninde); pederastie (op het kind).

Bij de vrouw; lesbisme, lesbische liefde (het eiland lesbos); saphisme (dichteres Sapho); tribadisme (de Tribaden).

De volledige omkeering gaat gepaard met copulatie – intromissio penis in anum, coïtus analis, tusschen volwassenen; ook tusschen vrouwen wanneer er eene met een sterk ontwikkeld hermaphrodismus behept is.

Dikwijls is het pederastie: het verkeer van copulatie van man met knaap.

De omkeerings-handel neemt soms een walgelijken vorm aan (wat men trouwens ook ontmoet in perverse hetero-sexualiteit) besnuffelen, lekken! Coitus in buccam, cum ejaculatione!

Naast deze grove toestanden kent men ook lichte gevallen, in dewelke de perversiteit zich slechts bepaalt tot een homosexueele neiging: genoegen (platonisch) vinden in ’t gezelschap van mannen, van knapen, ze zoeken aan te raken, te streelen (bloote beenen van schooljongens), geschenken geven of kussen; het gebeurt ook dat het enkel bezien van den geliefden leidt tot zaadlozing.

Wederkeerig onanisme, nudisme in gemeenschap, treft men ook aan bij deze kleine homosexueelen.

Bij de volle omkeering onderscheid men: passieve pederasten (rol der vrouw) en actieve pederasten (rol van de man). Homesexueelen zoeken zich op, trachten elkaar te herkennen voor geheime teekens; treffen elkander aan in vereenigingen, in verdachte huizen, met wellustelingen en toxicomanen (cocaïne). Men beweert ook dat ze bals geven, waar de passieven zich in dameskleedij aanbieden, juist als voor een feest.

De diepe omkeer komt ook ten toon in de psychologie van de homosexueele: in zijn voorkomen dat iets vrouwlijks vertoont; zijn manieren, in zijn spraak, in zijn kleeding die gezocht, verfraaid en geparfumeerd is; in zijn bezigheden, ook in beroep; de vrouw neemt een mannelijk bedrijf aan (gyandrie – androgynie)

De inversie kan nog grondiger ingrijpen; dan vindt men somatische afwijkingen: physische feminiteit bij den man: fijn hoofdhaar, zachte huid, weinig behaard, ronde vormen, hypertrophie van de borsten (gynecomastie), lichte stem, breed, bekken enz. Bij de vrouw vindt men virilisme; hypertrichose, baard en snor, sterke spieren. Hermaphrodisme kan er ook bijkomen. Dan spreekt men van bisexualiteit.

Verantwoordelijkheid

Meestal is het een kiesch vraagstuk. Inderdaad, buiten hunne geslachtsafwijking vertoonen de homosexueelen gewoonlijk geen grove geestesstoornis; zij leven in de maatschappij zonder gestoord te worden, want ze verduiken zorgvuldig hunne abnormale neigingen; zij oefenen een vak of beroep uit, somtijds geëerd, zoolang er geen schandaal uitbreekt; eenigen zelfs zijn getrouwd, hebben een aantal kinderen en naast hun rechtmatige familie, onderhouden zij nog hun homosexueele medemaat, schrijven hem brieven, sturen bloemen en geschenken en gaan met hem op reis.

Onder de sexueel-perversen zijn er twee soorten, die wij ten volle zullen verantwoordelijk verklaren.

1. Ten eerste, vermoeide of ontnuchterde hypersexueelen die hun wankele potentia trachten te doen opflakkeren;

2. Ten tweede, gelegenheids-homosexueelen die wegens gemis van vrouwen, zich bij mannen begeven; b.v. in mannen-gemeenschappen, bij reizigers, zeevaarders, soldaten, scholieren.

Onder diegenen die als onverantwoordelijk moeten aangezien worden, is er ook onderscheid te maken.

1. Ten eerste, de symptomatische perversiteiten; deze ontstaan op de basis van verscheidene psychosen: zwakzinnigheid, manisch-depressieve psychose, epileptische schemertoestanden; in dementies, senile, paralytische, praecox, traumatische. Verantwoordelijkheid is totaal uitgesloten.

2. Ten tweede, de primaire of essentieele perversiteit; de onverantwoordelijkheid bij die menschen, wordt afgeleid van de onweerstaanbaarheid van hun drift, van de onverbeterlijkheid van hun abnormale neiging, die reeds in de jongelingsjaren ontlook, niettegenstaande alle berouw, allen raad. De voorafgaande angstbeklemming vóór het feit, en de navolgende berustende ontspanning, zullen voor het advies den doorslag geven; te meer als zware familiale belasting, ontaardingsteekenen en onevenwicht-verschijnselen erbij gevoegd zijn.

 

Bron: Handboek der Psychiatrie
Door Dr. F. D’Hollander, Professor aan de Universiteit van Leuven.
Turnhout (belgie), N.V. Brepols, 1942

You may also like...

Geef een reactie